Indonesië weigeraars: een persoonlijk levensverhaal Jan Maassen

Al een tijdje ben ik bezig met het maken van een fotoserie over Indië of Indonesië weigeraars. Zie de foto’s op www.lesPhotos.nl. In dat kader heb ik ook de heer Jan Maassen gefotografeerd. Hij heeft een aangrijpend persoonlijk verhaal geschreven over die tijd: Indonesië ganger vertelt zijn zijn verhaal. Nu online beschikbaar als pdf. Heb het bestand ingescand en omgezet naar PDF om het niet te groot te maken. Kwaliteit is matig. Ik kan ook nog groter bestand leveren. Veel leesplezier.

Jan Maassen Indonesië Ganger Vertelt zijn Verhaal

5 gedachten over “Indonesië weigeraars: een persoonlijk levensverhaal Jan Maassen”

  1. Hoi
    Mijn vader Wubbo Wiebrands heeft vast gezeten met Jan Maassen in Bankenbos en zoekt contact met zijn Bankenbos vrienden. Hij woont in Australie en zijn grote wens is om nog eens een keer contact te krijgen met zijn vrienden van toen.
    Ik zoek na contacten en lees stukken van Jan v Luyn en Jan Maassen en zag het programma Andere Tijden met J Friso en Jan Maassen erin. Maar ik kan geen contact adres of emails of telefoon nummers van deze mannen vinden.
    Kunt u mij hierbij helpen.
    U kunt mij mailen, ikzelf woon in Amsterdam.
    Vriendelijke groet
    Lineke Wiebrands

  2. Hoi Lineke,

    Mijn opa (Jan Maassen) heeft 25 jaar lang een reünie georganiseerd voor de mannen die weigerde om naar Indonesië te gaan. In de begin jaren van de reünie waren er ongeveer 300 mannen aanwezig. Zoals je zult begrijpen, werd dit aantal steeds minder waardoor ongeveer 8 jaar geleden de laatste reünie heeft plaatsgevonden.

    Helaas is mijn opa Jan Maassen vorig jaar maart overleden. Wij hebben nog veel documentatie dus wellicht kunnen wij jou helpen als je nog specifieke informatie zoekt. De twee andere Jannen die je in je reactie noemt, leven wel nog!

    Groeten,

    Ginny Oskam

    1. Mijn vader Steffen Niemeijer (overleden in 2000) heeft 2 en 1/2 jaar gevangen gezeten o.a. in Veenhuizen (Bankenbos). Hij heeft in de jaren de reünies bezocht. Veel weet ik niet over zijn gevangenschap, maar door het lezen van artikelen vallen de puzzelstukjes geleidelijk op zijn plek.
      De reünies waren voor hem iets waar hij enorm naar uitkeek. Het samen zijn met mensen, die hetzelfde beleefd hadden brachten de pijnlijke herinneringen van die tijd weer terug, maar deden hem ook goed.

      Groeten

      Johan Niemeijer

      1. Johan, ik hoop dat je ook meer indruk krijgt hoe het was door de 20 brieven van zijn moeder die ik je heb gestuurd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *